شازده کوچولو :

چه وقتی می تونم دشمنم را خیلی ناراحت کنم ؟

روباه :

وقتی خودت خوشحال باشی ؛ دشمنت از همیشه ناراحت تره !! این ناراحتی تو هست که دشمنت رو خوشحال میکنه !

چه قدر این روزها ادامه'>ادامه دادن و زندگی کردن روی این کره ی خاکی ، در این سرزمین ، در ایران زمین سخت شده است ...آن قدر سخت شده که حتی مسیر رسیدن به آرزوها و رویاهایم را گم کرده ام ، دودل ام بین دوراهی ادامه دادن و از دست دادن ...باید فدا کنی آرامش را تا بتوانی خواسته هایت را به داشته هایت تبدیل کنی اما ترس اینکه دیگر آینده ای وجود نداشته باشد که بتوانم در داشته هایم زندگی کنم مرا می ترساند یعنی من این گونه فکر میکنم که همه را می ترساند ...شاید با این اوضاع و شرایط هر چه قدر هم بد البته شاید نه قطعا ، قطعا باید ادامه داد...باید ساخت این جهان را ، این سرزمین را ، ایرانمان را ، با کمک هم ، درکنار هم ...اگر در مسیر رسیدن به آرزوها پایت را پس بکشی انسان هایی می آیند نادرست ، با افکار منفی نابود می کنند هر چه را که هست ...پس ، ادامه بده ...

" به نام خالق تلاش "شروع کردن از منفی ، از زیرِ زیرِ صفر خیلی سخته ، کلی راه رو باید طی کنی تا این که تازه برسی به صفر ...این مسیر ، این مسیر لعنتی ! اصلا فکر نمی کردم که این قدر طاقت فرسا باشه که بخوام کم بیارم که الان توی این شرایط ، توی این موقعیت ، توی این تاریخ تازه بخوام شروع کنم ، اونم از کجا ؟ از زیر صفر !!دلیل شروع ؟ دشمنان ، نداشته هایم ...عملا توی این دنیا صفرم هیچ چیزی از خودم ندارم مورد بعدی یک حاشیه امن برای رسیدن به آرزوهایم ...به قول یاس می خوام با صفر کاری کنم که خیلی ها با صد تا ، صد نکردن...خدایا ! آگاه ترین این هستی تویی ، کمک و یاری ات را مثل همیشه که تکیه گاهم بودی ؛ حتی وقتی که حواسم نبود نیاز دارم .برایم ممکن اش کن ، خدایا ! من به دستان یاری گرت نیازمندم که کمکم کند و دستم را بگیرد می دانم که می بینی و می شنوی !حال ، این جا روی این زمین تنها تویی که کامل مرا می دانی و از شرایط من باخبری ، پروردگارا شاید خیلی ها می گویند در این زمان باید معجزه شود تا رسید به هدف ؛ ولی خودت که می دانی من به معجزه اعتقاد دارم زیرا می شناسمت ، نه کامل ! در حد درک و فهم خودم ؛ چون تو خداوند وصف ناپذیری ...امّا می دانم دست های تو برای انسان هایی که حرکت می کنند معجزه می کند .